Wednesday, January 7

ik snak naar die voorjaarsvakantie (update)

Wednesday, January 7

(Ik stond trouwens weer op Teskuh.nl voor de tweede keer, helemaal vergeten te zeggen!)
'Naomi, heb JIJ? JIJ? een 4.5? JIJ? Maar je leert altijd zo goed toch?' of 'Ha! Ik heb een hoger cijfer dan Naomi' of 'Niet goed geleerd zeg je, hahahaha, je haalt toch wel weer een 9' is wat ik de laatste tijd veel naar mijn hoofd geslingerd krijg. Ik? Naomi? Die haalt toch altijd goeie cijfers. Die hoeft er niks voor te doen. Ja hoor, ze zegt weer dat ze niks heeft gedaan maar in werkelijkheid...


KAPPEN! Dat is wat ik op dit moment denk. Ja, vroeger was dat misschien bijzonder, maar ik heb ook wel eens een dipje. Doordat ik de eerste 3 jaar van mijn gymnasium wel goed heb gewerkt denken mensen dat het soms allemaal bij mij van zelf gaat. Ik kan in principe alles zeggen en doen, ze geloven toch wel dat ik hartstikke goeie cijfers heb, dat ik niet zoveel hoef te doen, en dat ik me vooral nooit, maar dan ook nooit zorgen hoef te maken over 'mijn huiswerk niet gemaakt te hebben' aangezien ik toch het lievelingetje van de lerares ben. Was het maar zo.

Laten we maar even bij het begin beginnen. Het begon na de zomervakantie. Ik kwam in zo'n dip van 'ah, nee school' waar je naar een weekje wel weer een beetje uit bent, je went er weer aan en alles is weer normaal. Maar ik bleef in dat vakantiegevoel hangen. De herfstvakantie kwam heel snel, en hoeveel ik helemaal niet zoveel deed aan school had ik hele goede cijfers. Ik dacht dat het erna wel weer over zou zijn. Maar het bleef hetzelfde liedje, het vakantie gevoel bleef hangen en mijn cijfers begonnen langzamerhand te dalen. Toen het bijna kerstvakantie was schreef ik dit artikel. Misschien zou het daarna wel voorbij zijn dacht ik.

Je voelt de bui vast wel hangen, ik heb die omdraai knop nog niet gevonden.

Ik ben een enorme perfectionist. Sinds eigenlijk het einde van vorig school jaar heb ik mezelf voorgehouden dat zesjes niet zo erg zijn. (En dat zijn ze ook helemaal niet). En dat heb ik volgehouden tot nu. Dat ik zesjes helemaal niet zo erg vind. Dat ik veel minder perfectionistisch ben geworden. Iedereen dacht het echt. Ik ook. Althans, het deel wat het niet dacht verstopte ik, ook voor mezelf.

Maar je kan helemaal niet (om het zo maar te zeggen) een deel van jezelf laten verdrinken, en dat het nooit meer naar boven zal komen om adem te kunnen halen. Het wacht. Totdat het zich allemaal opkropt en het erin een keer uit komt.

................


Gisteravond ging het mis. Vandaag had ik een wiskunde proefwerk, en het lukte even niet. Ik heb het er even uitgehuild aan de telefoon met Laura, en lekker met haar veel gepraat. Het komt wel goed, zei ze. En toen ging ik slapen.


Vanochtend was alles wel oké. Eerste schooldag (gisteren was ik vrij) en ik stond vroeg op, en had mijn perfecte ochtendroutine (misschien nog artikel-waardig?). Maar toen ik eenmaal op school kwam begon de stress toe te slaan. In de pauze sleurde ik een van mijn vriendinnen mee naar een hoekje. Ik probeerde haar te vertellen hoe ik me voelde, maar ik moest eigenlijk tegelijk huilen. De hele dag heb ik op school überhauptgeprobeerd niet uit te barsten. Vanmiddag vertelde ik een soort 'vertrouwenspersoon/lieve student' het verhaal en vanavond had ik de 10 minuten gesprekken. Na 10 minuten een ''gesprek'' te hebben gehad met mijn wiskunde docent (sniksniksnik was het enige wat hij hoorde) had ik er daarna eentje met mijn mentor. Ik heb alles gezegd (en snik snik snik ertussen door) Ze waren best verbaasd eigenlijk, iedereen verwacht gewoon dat het goed gaat. Hoe we het op gaan  lossen? Moeten we nog even bekijken.

Iedergeval doe ik vanavond niks aan het SO voor morgen, ik kan het gewoon niet op dit moment, ik heb geen concentratie en niks kan er even bij in mijn hoofd. (Ik kan het later wel inhalen hoor)

Ik vind het zo lastig om te vertellen aan mensen dat het even niet zo goed gaat. Vooral als ze het niet snappen, of denken dat het toch niks is. Misschien is het dat ook, maar het voelt voor mij als perfectionist heel heel heel erg. Ik weet ook niet hoe ik het ga doen met al die toetsen volgende week, en de heel belangrijke PTA's (SE's) over een paar weken aangezien het me gewoon niet lukt om mezelf bij elkaar te rapen en wat te gaan doen.

Oke, ik lees net alles na en klinkt het wel heel depressief (en zo is het dus helemaal niet bedoeld)

Ik weet dat de middelbare school en de 4e klas niet het einde van de wereld is. Maar mijn perfectionisme en alles bij elkaar heeft het even overgenomen, en ik wilde het even van me afschrijven. Ik wil op mijn blog eigenlijk alleen maar positieve dingen brengen, maar ik vind dat jullie het ook moeten weten als het slecht met me gaat. Ik wil niet alleen maar doen alsof alles helemaal op en top is, want dat is het niet. Ik pieker ook niet, en ik ben eigenlijk over alles over het algemeen heel positief. Sorry voor dit zeur-artikel als jullie het zo ervaren! 

Liefs,

Naomi

(en nu ga ik lekker slapen)

40 comments :

Wat lief dat je een reactie achterlaat en leuk dat je even kijkt op mijn blog! De reacties ouder dan 4 dagen worden gemodereerd :)

Liefs,

  1. Ik herken dit echt ontzettend. De eerste drie jaar ging voor mij heel soepel, het vierde jaar liep ook bijna zonder problemen en toen kwam ik (wel na een tussenjaar) in de vijfde en alles leek fout te gaan. Na de eerste toetsweek stond ik twee vieren en twee vijven en had ik de hoop op overgaan al bijna opgegeven. Inmiddels heb ik het wel opgehaald naar twee vijven, maar toch stress ik me helemaal rot omdat ik helemaal geen onvoldoendes wil. En wiskunde, mijn slechtste vak, zie ik nu iedere les ontzettend tegenop omdat ik het zo lastig vind. Maar het gaat allemaal goed komen, dus nu probeer ik me vooral minder druk te maken wanneer het eventjes niet lukt.

    ReplyDelete
  2. Het komt helemaal goed! Veel succes, je kan het wel.♥

    ReplyDelete
  3. Ik herken het, ik had hele lage cijfers in het begin van dit jaar. Maar in eens werden die 4en en 3en (en heel veel 6en) toch 9ens en 8en. Ik dacht ook dat dit het eind was, dat ik van havo naar havo kans zou moeten gaan, maar ik zit nu nog op havo, en ik red havo makkelijk. En ik weet gewoon zeker dat jij het kan. En jij leert super goed! Toen ik je voor het eerst sprak, op instagram, was je super hard aan het leren voor je Frans proefwerk, en daar had je volgens mij ook een goed cijfer op. Wat ik probeer te zeggen is dat als het even niet lukt, het niet het einde is. Je hebt nog 10000 kansen. Dus pak die kansen :) Liefs, Val

    ReplyDelete
  4. het komt allemaal wel goed :) Ik had dit voor de vakantie ook een beetje, maar nu is het wel weer oké denk ik :) Het is vreselijk als mensen niet begrijpen dat jij ook hard moet werken voor goede punten en als ze het dan vreemd vinden als er eens een minder punt tussenzit. Ik ken het gevoel. Als je ooit iemand nodig hebt om tegen te praten, ik wil altijd naar je verhaal luisteren xx Silke

    ReplyDelete
  5. Ik begrijp hoe je je voelt, ik ben ook erg lange tijd enorm perfectionistisch geweest en dat is inderdaad zo rot! Uiteindelijk ben ik er toch min of meer uitgekomen en ik weet zeker dat het jou ook lukt! ♥

    ReplyDelete
  6. heeey,
    ik herken het !
    ik zit nu in 2 gymnasium en heb volgende week toetsweek.
    dan moet je nog 100000000000 dingen doen maar het enige wat je nog kan is netflixen !

    ReplyDelete
  7. Wauw meid, ik herken dit zo hard. Ik werk ontzettend hard voor mijn punten en ik kreeg zo vaak naar mijn hoofd geslingerd dat ik me geen enkele zorgen moest maken dat ik zou buizen en dat het mij wel zou lukken omdat ik toch alles snap en het zo simpel gaat. Niet dus. Ik ben ook 2 jaar geleden doorgeslagen waardoor ik mindere punten had (en ook te horen kreeg dat ze eens betere punten als mij hadden). Eens goed praten met mensen en er iets van durven zeggen heeft mij geholpen. Hopelijk komt het allemaal snel goed. Ik wens je alvast heel veel succes! Liefs, Xx

    ReplyDelete
  8. Wat goed dat je erover weet te praten en mensen in vertrouwen neemt, ook op school. Ik herken het helemaal, ik zou dit geschreven kunnen hebben acht jaar geleden... Probeer echt het perfectionisme een beetje los te laten, hoe moeilijk dat ook is. Mij is het niet gelukt en ik ben uiteindelijk in 5vwo naar de havo gegaan terwijl mijn cijfers eigenlijk helemaal niet zo slecht waren maar gewoon omdat ik mezelf zo druk maakte. Misschien helpt het om alles een beetje in een groter perspectief te zien? Het gaat erom dat je een diploma haalt zodat je een opleiding kan doen die je leuk vind. Hoé je dat diploma haalt is niet het allerbelangrijkste. Al staan er zesjes tussen je eindcijfers; al moet je een keertje blijven zitten.. Niemand die je daar ooit om gaat veroordelen, het is veel belangerijker dat je ook nog een beetje kan genieten en leuke dingen kan doen naast school. Ik hoop dat dit in beetje helpt en dat je je snel beter voelt. x

    ReplyDelete
  9. Had vorig jaar ook even een periode dat het niet zo lekker ging (was dan wel niet dezelfde reden maar komt toch op hetzelfde neer denk ik), en dat is gewoon vervelend. Het kan even duren, maar uiteindelijk komt het allemaal goed!

    ReplyDelete
  10. Dit is voor mij (ook) herkenbaar. Oktober 2013 werd ik depressief, maar durfde het in begin april pas tegen mijn vriendinnen en mijn moeder te vertellen. Nu is dat al wel over, maar het is gewoon een rot gevoel. Een van de tips die ik zou geven: glimlach! Ook al is een glimlach niet gemeend, je wordt er wel blij van. Het klinkt heel suf en stom maar voor mij werkte het wel. Hopelijk is dit snel weer voorbij,
    Teddie

    ReplyDelete
  11. Hoi Naomi, hier spreekt nog zo'n perfectionist.. ;) Ik vind het zeker geen zeur-artikel, je gevoelens en gedachtes van je afschrijven lucht vaak enorm op.
    Ik herken dit echt heel erg, al ging het bij mij een jaar geleden al mis... Probeer je wat minder zorgen te maken als het even niet lukt, het komt weer goed! ♥ Liefs

    ReplyDelete
  12. Ik snap precies wat je bedoeld (ik zit in de 5e), vooral met dat perfectionisme en dat mensen de hele tijd maar denken dat je altijd zit te leren en altijd goede cijfers haalt! Vorig jaar in de vierde waren bij mij de eerste drie cijfers onvoldoendes. De hele opzet van de bovenbouw is anders, maar ik dacht: het komt goed, en toen kwam de toetsweek en haalde ik alles weer op! Maak je geen zorgen om die PTA's. Sommige kun je herkansen (als het goed is) en ik weet zeker dat het goed komt! De PTA's tellen als het goed is nog niet heel zwaar mee, dus als je een keertje iets lager haalt, kun je dat later gewoon weer ophalen. Heel veel succes en heel knap trouwens dat je je verhaal aan vertrouwenspersonen op school hebt durven vertellen!

    ReplyDelete
  13. Hmm lastig...

    Ik ben echt een nerdje wat school betreft. Ik roep altijd hoe moeilijk ik scheikunde wel niet vindt, terwijl ik alleen nog maar achten en negens heb gehaald dit schooljaar... Kortom, ik heb geen reden om te klagen over schoolwerk.

    Hoe ik dit doe? Tja het gaat eigenlijk vanzelf... In het begin van het jaar doe ik ontzettend mijn best, en dit houdt ik aan totdat het jaar voorbij is. Ik vraag mezelf nooit af 'of ik wel ga leren', ik denk alleen maar 'wanneer ga ik het leren?'

    Eigenlijk loopt alles op rolletjes. Docenten zeggen zelfs: 'Tja, jij bent nou typisch zo'n leerling waar wij ons bij de examens geen zorgen over hoeven te maken.' En ze hebben nog gelijk ook, ik houd altijd alles keurig bij, waardoor ik in het examenjaar eigenlijk niets meer hoef in te halen.

    Ohja, ik zit trouwens in havo 4. (voor het geval dat iemand dat zich af vroeg)

    Liefs!

    ReplyDelete
  14. Oh ik herken dit zo hard! Ik maakte net hetzelfde mee in het vierde, nochtans was ik een goed studentje. Maar het komt allemaal wel goed!

    ReplyDelete
  15. Ik herken mezelf helemaal in je verhaal. Zelf ben ik ook heeeel erg perfectionistisch en begrijp je gevoel heel goed. Het is vreselijk als mensen niet begrijpen dat jij ook hard moet werken voor goede cijfers. En als je dan eens een wat minder cijfer hebt zijn ze super verbaasd. Ik weet zeker dat het goed zal komen! En het is helemaal niet erg als je het gevoel hebt dat je het even van je af moet schrijven. Het klonk helemaal niet zo depressief hoor. Ik denk dat veel je zullen begrijpen. Ik weet zeker dat het goed zal komen!!! ♥

    ReplyDelete
  16. Wat goed zeg dat je zo'n verhaal deelt! Totaal geen zeurartikel, gewoon hoe je je voelt.. In ieder geval super dat je erover praat (en blogt) en het komt wel goed, ook al heb je geen idee hoe. Ik weet dat je het kan.<3
    Al die opmerkingen.. ohh die haalt toch wel een 9 of 10, krijg ik ook vaak genoeg naar m'n hoofd geslingerd. Maar ik ben geen robot, en dat zijn we allemaal niet. Blijf erover praten in ieder geval!!
    Veel liefs, Emma

    ReplyDelete
  17. Wat ontzettend goed dat je erover praat, zal je wel vaak gehoord hebben dat dat erg belangrijk is, maar dat is echt waar! En dat je dit zo op je blog plaatst, respect hoor! Rust lekker uit meid, en je komt er vast wel uit! En geloof mij, na regen (ook al is het een dikke vette bliksem regen storm) komt altijd zonneschijn. Echt echt echt. Echt.

    ReplyDelete
  18. Heey,
    Zoals je al ziet in de reacties, je bent niet de enige. Ik herken me heel erg in wat je vertelt, van de opmerkingen die je krijgt als je een keer een lager cijfer hebt tot niet tevreden zijn met een 7 omdat je zo perfectionistisch bent. En doordat je het gevoel hebt dat je nog zoveel moet doen en alle stress die daarbij komt, je juist helemaal niets meer voor elkaar krijgt... Ik probeer altijd genoeg te slapen, te eten, te bewegen en te ontspannen (ben nu bezig met elke ochtend yoga). Het helpt wel, maar het lukt me helaas niet altijd. Het is niet erg als het even niet gaat, daar kun je helemaal niets aan doen, ookal is dat moeilijk te accepteren. Geniet van de momenten waarop het wel goed gaat, en lach! Fake it until you make it ;).

    En nog een tip: het boek 'It's kind of a funny story' gaat over een jongen die depressief is, maar het is met veel humor opgeschreven en was voor mij heel herkenbaar. Echt een aanrader :)

    Succes met alles en maak je geen zorgen om ons, wij staan achter je! Xxx

    ReplyDelete
  19. ah vervelend naomi! ik ervaar het niet als een zeur artikel, hoor! goed dat je het even van je afschrijft :) ik hoop dat het snel beter gaat! dat van "jij hoeft er toch niks voor te doen"-achtige opmerkingen herken ik wel (ik zit in de 2e van het gymnasium btw) irritant is dat, want ik werk er juist hard voor -- jij ook, tenminste, zo klinkt het als ik dit artikel lees. soms gaat het gewoon even niet zo goed. laat het maar even gaan (dat doe je goed, zo te horen). je gaat uiteindelijk toch wel over, en wat maken die paar onvoldoendes dan nog uit? veel succes! liefs

    ReplyDelete
  20. Ik herken het wel! Ik zelf zit nu in 3 VWO, en heb ook altijd niet even veel zin of energie om te gaan leren. Maar Naomi, het komt wel goed!! Liefs

    ReplyDelete
  21. Wat goed dat je dat gevoel zo kunt opschrijven! Ik herken het op dit moment heel erg. Zelf zit ik nu in 3 gymnasium en ik ben ook erg perfectionistisch. Alle vakken gaan me nog redelijk af maar wiskunde is echt een drama en er zijn de afgelopen twee periodes dan ook vaak avonden geweest waarop ik daardoor ook in huilen ben uitgebarsten. Volgende week heb ik mijn eerste SE van wiskunde en ik ben nu al erg aan het stressen maar probeer het onder controle te houden. Ik hoop heel erg voor je dat je snel weer uit je dipje komt!

    ReplyDelete
  22. wow, ik begrijp volkomen hoe je je voelt!

    ReplyDelete
  23. Ik herken het hoor, hier is ook een perfectionist. Perfectionisme is een echte killer. Ik ben ben trouwens echt fan van je blog! Je bent super!

    ReplyDelete
  24. Perfectionisme kan zo rot zijn.. Het is super naar dat het even niet meer gaat, maar probeer er aan te denken dat de wereld niet vergaat als het nu even niet lukt. Probeer nu vooral aan jezelf te denken zodat jij je weer prettig voelt. Want het draait allemaal om jou en school kan even de pot op zullen we dan maar netjes zeggen. Het komt allemaal wel goed Naoom, ook al lijkt dat nu even niet zo.. xxxxx

    ReplyDelete
  25. Tja, ik herken me hier ook een beetje in. Bij mij wel iets minder erg, gelukkig. Ik ben ook best wel perfectionistisch, maar dat betekent niet dat alles áltijd bij mij goed is en dat ik áltijd de hoogste cijfers heb. In de 1e had ik alleen maar 9ens en 8en. 7ens waren slecht. In de 2e waren 7ens wel prima en voor sommige vakken 6en ook nog wel. Nu, in 3VWO, ben ik het eerlijk gezegd nogal zat. Schoolweken zijn nu echt een sleur en ik doe alles op de automatische piloot... Ik doe alleen nog écht m'n best voor de vakken die me interesseren. Het frustrerende is dan dat, als ik bv. een <5,5 voor wis terug krijg (Ik. Haat. Dat. Vak.), ik dan de ene kant denk: 'het kan niet altijd perfect, je hoeft niet overal goed in te zijn', maar er is ook zo'n iritant stemmetje die zegt: 'als je gewoon meer had geoefend, of eerder was begonnen met leren had je echt wel hoger kunnen halen...' Tegenwoordig kan ik dat perfectionisme op sommige momenten dus helemaal negeren, maar dan krijg ik er later wel weer spijt van....
    Aahrg... nu hou ik op, maar ja, nu kan ik mijn verhaal ook even kwijt;) Ik heb dit eigenlijk nog tegen niemand gezegd, omdat ik het op dat moment zo erg ook weer niet vind), maar het voelt wel lekker om het er even uit te gooien. Ik sleep me ook door deze weken naar de voorjaarsvakantie heen. Dann gaan we in de voorjaarsvakantie vieren dat de lente (dus de zomer ook) er weer aankomt. Dan wordt alles weer een beetje vrolijker en school dus meestal ook. Het zal echt niet voor altijd zo blijven. Hoe irritant zo'n dip(je) ook is, er komt altijd wel weer een beter tijd... Na regen komt zonneschijn. Einde-van-mijn-'zeurverhaal'-en-'peptalk';-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dankjewel, je hebt ongeveer het precies hetzelfde als ik, maar dan een jaartje vroeger. Ik zeg, beter je dip nu in de derde, dan in de vierde wanneer je die pta's moet maken *zucht*. Komt wel goed met je hoor!

      Delete
    2. Ahw, lief dat je reageert;) Nu ik het hier zie staan klinkt het wel heel heftig;) maar het voelt wel lekker dat het er nu even uit is (ook al ken ik je alleen van je blog). Succes met je pta's... Het is, denk ik, inderdaad wel beter nu, want als ik mijn vriendin uit de 4e hoor...;)

      Delete
  26. ahw lieverd wat naar, wiskunde is ook een dramatisch rot vak en iedereen loopt ergens op de middelbare school tegen een breekpunt aan.
    je hoeft je echt niet slecht te voelen en lekker uithuilen bij een vriendin of leraar is juist goed!
    zorg er gewoon voor dat je tijd voor jezelf hebt en het komt vanzelf wel goed, en iedereen moet zijn mond gewoon houden niemand behalve jijzelf weet wat er omgaat in jouw hoofd en mensen moeten daar respect voor hebben <3
    niks in het leven is makkelijk, maar het meeste is overwinbaar net zoals deze bump in the road.
    komt goed lieve naomi!
    xx ish
    Tiny Heart Beats

    ReplyDelete
  27. Ahh, ik herken t ook en snap je helemaal! Ik heb ook ff in een dip gezeten, maar ben er ondertussen al uit. Het komt allemaal wel goed!! 💓

    ReplyDelete
  28. Oh, dit is voor zoon groot deel herkenbaar! Ik werk altijd heel hard voor school (door dat fijne perfectionisme) maar als ik dan een keer iets lager zeggen de mensen om me heen: yess ik heb hoger dan Lisanne of: whutt Lisanne heeft maar een 7,8. Enorm vervelend, wij zijn ook gewoon mensen! Ik wens je veel sterkte xxx

    ReplyDelete
  29. Naommii! Je kleine perfectionist:) Ik begrijp je best goed, alhoewel ik dat perfectionistische meer heb met bloggen dan met school. Maar daar hebben we al eens een goed gesprek over gehad. Mijn tip om iets minder over school te stressen (dat is hoe ik het altijd doe): Cijfers zijn geen representatie van hoe hard jij werkt. En dan niet alleen aan school maar aan alles. JIj steekt zoveel tijd in je blo: logisch dat je dan minder tijd (en energie) hebt voor school. Dus die 'magere' 6 representeert eigenlijk gewoon hoe geweldig de rest van je leven is, hoeveel van jou energie jij hebt gestoken in andere dingen.
    Als je er nog eens over moet praten; give me a call ;)
    xx

    ReplyDelete
  30. Wat goed dat je het hiermee van je af kan zetten! Zelf zit ik nu in de derde van de havo en zelf vind ik het ook best pittig. Ik heb wel de ervaring van de eerste klas dat het hartstikke slecht kan gaan met mijn cijfers dus voor mij is het niet zo'n probleem! :) Hopelijk gaat het snel weer voorbij en ik vind het zo leuk voor je dat je wordt genoemd op Teske haar site!

    Liefs,
    Joyce

    ReplyDelete
  31. Ahhhh ik herken dit zo erg! Perfectionistisch zijn is vaak erg goed voor je leven maar soms wordt het inderdaad teveel... Als het helpt: je blog is geweldig, daar hoef je niet over in te zitten! 😙

    ReplyDelete
  32. Hee! Ik herken het echt super erg. Ik had dit op de basisschool al (ik zit nu in 4vwo), en toen bleek uiteindelijk dat ik hoogbegaafd was (en nee dit is niet bedoeld om op te scheppen haha). Maar goed, het kwam er eigenlijk op neer dat ik eerst hele goede punten haalde en toen ineens heel laag, ookal was het de basisschool en weet ik dat het heel anders is dan de middelbare. Ik ging echt met buikpijn naar school en ik kon alleen nog maar huilen. Misschien een iq-testje er tegenaan gooien als je er over een aantal maanden nog niet uit komt! Anyways, ik hoop dat het snel beter met je gaat :))

    ReplyDelete
  33. Ik weet niet zo goed wat ik hier op moet reageren... Het komt allemaal wel goed, want je bent een super mooie, lieve, vrolijke meid? Maar ik snap het wel, ik kan zelf ook niet blij zijn met een zes, het liefst stond ik voor alles boven de 8, maar het leven gaat niet altijd zo als je wilt. Een 5.7 voor Frans hakt er in, eb dat terwijl het toch een voldoende is. En als ik denk aan de kinderen die een 2 of 3 hadden vraag ik me af hoe zij dat overleven. Ik wil je eigenlijk alleen maar vertellen dat ik bewondering voor je heb, hoe je dat doet met school, hockey, werk en bloggen. En ik weet niet of je ouders het al weten, maar soms kan een avondje op de bank met één of beide ouders en een reep chocolade wonderen doen.
    (Ik denk dat ik deze reactie maar even anoniem ga plaatsen, terwijl ik geen idee heb waarom.)
    Maar alles weet je moet weten Naomi, als het niet lukt met bloggen dan mag er best een keertje een tijdje geen artikel komen, want ik weet zeker dat iedereen liever een blij en gelukkige Naomi heeft dan een verdrietige "ik moet bloggen" Naomi ziet!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dankjewel! Mijn ouders waren bij het gesprek van mijn mentor en wiskunde docent, dus ja, die weten het wel. Je reactie helpt heel erg! (En ik blog ook niet als het niet lukt hoor - zie mijn hele onregelmatige rooster, ehh, oeps!)
      Liefs, xx

      Delete
    2. Ik vindt je rooster super regelmatig hoor, maar ik ben dan ook een onregelmatige bloglezer.

      Delete
  34. Awh ik vind dit zo naar om te lezen :( Ben er stil van, en herken mijzelf in het perfectionisme.
    En dit is geen zeur artikel! Je uit je gevoelens, je schrijft van je af, dat is juist goed!! Verder weet ik niet zo goed wat ik kan zeggen. Sterkte! Heel makkelijk gezegd misschien, maar het komt goed! Echt!

    ReplyDelete
  35. Ik snap je gevoel helemaal! Begin dit jaar had ik het ook een hele tijd moeilijk. Pas vlak voor de vakantie begon het weer beter te gaan. Nu is alles wel ok, ik hoop met jou ook! :)

    ReplyDelete
© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio