Sunday, April 5

of ik nog leef

Sunday, April 5

ja, HOI! Zoals je wel weet was er even een hele lange stilte op mijn blog. (meer dan twee f*cking weken. Huh?) Hoewel ik het nu even niet aan de grote klok wil hangen (uhm, Naomi, kan je deze post nog even door gaan lezen? En heb je het niet aan best wel veel mensen op school gezegd?) gaat het even niet zo lekker met me. Ik ben problably heel erg overspannen, pas gestopt met hockey en heb geen idee meer wat en hoe ik alles wil. Echt alles. Het leven, mijn blog, school... (Ah god, wat zijn we toch weer lekker filosofisch en typisch puber achtig aan het doen zeg). Eigenlijk is het sinds die 'ik verlang naar de ...vakantie' posts (wie herinnerd ze zich nog?) eigenlijk helemaal niet beter gegaan, maar eerder juist bergafwaarts. Maar hey, hier ben ik weer!

Soms vergeten mensen dat een dipje iets van een paar weken duurt en niet een half jaar. Ik heb geen dipje. Wat ik wel heb, tja, de dokter wist het niet helemaal (niet dat ze het liet merken natuurlijk, maar het was wel obvious). Binnenkort heb ik een afspraak met de maatschappelijk werkster op school. Verder ben ik een onwijs koppig kind dat pest heeft aan de gezondheidszorg van nu en alle blablablabla over vitamine D. Maar eigenlijk weet ik wel dat dat ik bloed moet laten prikken ook al vind ik het dood eng. 

Soms vergeet de school (iedereen) dat ik me écht niet goed voel. Dat het niet zomaar even een 'ik heb nu niet zo'n zin in school en morgen is het over' ding is, dat ik écht niks heb gedaan (en gewoon niks heb kunnen doen) voor die toets en dat ik écht de hele dag in bed kan liggen, helemaal niks kan doen en piekeren.

Soms vergeet ik dat boeken lezen ook heel fijn is. En dat het echt niet erg is om er dan een te lezen tot 4 uur 's nachts, net zoals vroeger. Ik heb net 'All the bright places' uitgelezen. Wow. Dat is een héél goed boek.

Soms vergeet ik dat er meer is dan school. Zoals bloggen en met vriendinnen afspreken. Soms vergeet ik mijn verjaardag te vieren. Of ik bedoel; soms staat school en deze dieptepunt/dip enorm in de weg om je verjaardag te vieren. Nog steeds niet gedaan. Dat werkt ook averechts.

Soms ben ik blij. Als een meisje me een berichtje stuurt op instagram of er ooit een moment komt dat ze me kan ontmoeten. Om me te knuffelen ofzoiets. (ik ben een slechte knuffelgever, dus verheug je er niet teveel op). Als ik praat met mensen waarmee ik nog nooit heb gepraat. Als ik weer even 'uno' speel, met mijn broertjes en zusjes. Als mijn wifi eindelijk snel is (al is het nog steeds langzamer dan bij mij op school, ugh). Als ik er even aan denk dat ik gestopt ben met hockey, om wat meer tijd te hebben en van mijn dipje 'dit iets' af te komen. Ik verheug me nu al op een vrije dag in de week.

De laatste tijd ben ik heel blij. Als ik bij mezelf bedenk dat dit echt wel weer overgaat. Al duurt het misschien nog een paar maanden, of weken, het gaat over. Echt. Ook al voelt het niet zo.

Ik probeer de laatste tijd meer water te drinken (even off-topic, haha) en verder probeer ik positiever te zijn. Verder kan ik even echt niet geloven dat ik overbelast zou zijn. Dat overkomt toch alleen anderen? (-maar het is eigenlijk wel duidelijk. Dat kan je zien aan de 'symptomen')

Dus. Even een kleine grote update. Thanks voor het lezen en een fijne Pasen!

Wat doen jullie als je in een dip(je) zit?

x
Naomi (die een typisch 'jong adult/grown-up' dieptepunt heeft en dat écht niet leuk vindt)

50 comments :

Wat lief dat je een reactie achterlaat en leuk dat je even kijkt op mijn blog! De reacties ouder dan 4 dagen worden gemodereerd :)

Liefs,

  1. Ahw Naomi! Ik had al het gevoel dat er wat met je was. Naomi en niet bloggen is een onverwachte en onlogische combinatie. Komt goed <3

    ReplyDelete
  2. Awh wat een zware maar mooie blog! Heel herkenbaar, ook het 'dat overkomt toch alleen anderen' gevoel. Goed dat je er over praat, ook school moet het dan uiteindelijk gaan begrijpen :) en inderdaad, het komt goed! Wees lief voor jezelf! Liefs, Sofie <3


    ReplyDelete
  3. Hoi Naomi!
    Ik miste inderdaad al je posts en keek iedere dag of er weet iets bij wad gekomen.
    Ik hoop dat het snel beter gaat en dat je weer kan doen wat je graag wil!
    Liefs, Demi

    ReplyDelete
  4. Awh gelukkig ben je er weer! En natuurlijk, zoals je zelf al zegt, gaat het over. Ik heb ook wel eens zo'n periode gehad van: "wat moet ik met mijn leven doen, ik weet het allemaal niet meer". En dat gaat écht weer over, geef je er gewoon aan over en probeer een beetje te ontstressen! (lekker makkelijk gezegd!) Ik wil ook echt nog even zeggen dat je je niet gedwongen moet voelen om te bloggen of wat dan ook, iedereen begrijpt dit <3 Komt goed!! Liefs! (ik ben trouwens van de mailtjes maar dat had je vast al door :))

    ReplyDelete
  5. Awh gelukkig ben je er weer! En natuurlijk, zoals je zelf al zegt, gaat het over. Ik heb ook wel eens zo'n periode gehad van: "wat moet ik met mijn leven doen, ik weet het allemaal niet meer". En dat gaat écht weer over, geef je er gewoon aan over en probeer een beetje te ontstressen! (lekker makkelijk gezegd!) Ik wil ook echt nog even zeggen dat je je niet gedwongen moet voelen om te bloggen of wat dan ook, iedereen begrijpt dit <3 Komt goed!! Liefs! (ik ben trouwens van de mailtjes maar dat had je vast al door :))

    ReplyDelete
  6. Aww lijkt me erg vervelend. Hoop dat je er snel weer bovenop komt. Vind het wel knap dat je er over schrijft. Het komt wel weer goed.
    Liefs, Margriet

    ReplyDelete
  7. Komt goed Naomi <3 Als ik een dipje heb dan ga ik winkelen of eten. Of een combinatie daarvan.

    ReplyDelete
  8. Echt heel rot zeg! Fijn dat je weer terug bent, maar doe rustig aan hoor :) Doe gewoon lekker dingen waar je van geniet...the little keys to happiness, remember?

    ReplyDelete
  9. Jupp, zo enorm herkenbaar! Van die momenten dat het je niet lukt om jezelf bij elkaar te rapen. Maar het gaat je lukken om eruit te komen meid, echt! Xx

    ReplyDelete
  10. Ik ga je even een mailtje sturen, want ik herken wat je zegt en misschien heb je iets aan mijn woorden. (Misschien ook totaal niet, maar dat is ook oké.)

    ReplyDelete
  11. aw, wat ontzettend vervelend voor je Naomi! ik weet dat ik makkelijk praten heb, maar echt, het komt wel weer goed <3 heel erg veel sterkte!

    ReplyDelete
  12. Heel kut zo'n dip. Ik denk dat iedereen dit wel eens meemaakt, maar iedereen natuurlijk heel erg anders. Een tijdje terug had ik het ook, ging wel gewoon door met alles, dus ook bloggen, leuke dingen doen, school etc. Maar dat was juist niet goed want ik deed blij maar was totaal niet blij en eindigde na een leuke avond jankend in mijn bed omdat ik het zelf allemaal ook niet meer wist. Het is goed om er over te praten, maar lastig als je niet precies weet wat het is wat het dipje veroorzaakt. Hopelijk ben je snel weer gewoon de normale jij en is alles weer oke!

    ReplyDelete
  13. Ach lieverd, dat is rot zeg. Dat gun ik je dus helemaal niet hè, zo'n stomme dip. Zelf ben ik in een burn out geraakt (waardoor ik nog meer klachten heb gekregen) omdat ik altijd maar zo koppig door ga met alles en zo. Dus pas heel erg goed op jezelf alsjeblieft! <3

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ik ben inderdaad ook bang voor een uiteindelijke burn-out, en probeer nu alles om instorten te voorkomen en eens is niet koppig te zijn. Moeilijk, maar haalbaar. Denk ik.

      x

      Delete
  14. Jouw blogs hierover zijn echt heel herkenbaar en ik wou dat ik je kon steunen met een knuffel, maar even een berichtje achterlaten is het minste wat ik kan doen. Het voelt verschrikkelijk om te weten dat je je niet goed voelt, maar dat je er eigenlijk niets aan kan doen, omdat je daar fysiek en mentaal gewoon de kracht niet voor hebt... Ik ken het. Het enige wat je kunt doen is veel rust nemen en naar je lichaam luisteren, maar dat is zo moeilijk als de wereld je zo snel voorbij gaat. Je wilt alles zo goed mogelijk doen en echt iets met je leven doen, maar dat is veel makkelijker gezegd dan gedaan. En je bent zeker niet de enige die zich zo voelt, helaas. Ik hoop dat het praten helpt, dat er iets uit de bloedtest komt dat je kan helpen om je beter te voelen en dat je andere dingen kunt doen die ook helpen. Dingen die je leuk vindt om te doen, sporten, met vriendinnen afspreken, dansen en vooral lachen (het helpt!). Het leven is hard en moeilijk, maar ook mooi. En soms vergeet je dat gewoon even. Liefs, Salma ♡

    ReplyDelete
  15. Wat vervelend om te lezen Naomi, stiekem hoopte ik dat je gewoon heel druk bezig was met andere leuke dingen, waardoor je geen tijd had om bloggen.
    Ik vind het zo knap hoe je er zo open over schrijft, ik zat vorig schooljaar ook in zo'n situatie, maar liet het eigenlijk aan niemand merken. Natuurlijk wisten de belangrijkste mensen om me heen het, maar verder had niemand een idee. Bij mij kwam er ook nog een ijzer en vitamine D tekort bij, waardoor ik behoorlijk vermoeid was, en een schooldag amper redde (bloedprikken lijkt me dus een goed plan ;)) Ik heb er heel veel met mijn mentor (waar ik het heel goed mee kon vinden) over gepraat, en dat luchtte altijd heel erg op. Maatschappelijk werk heb ik geprobeerd, maar dat vond ik echt verschrikkelijk (ik hoop dat het bij jou wel werkt). Gelukkig kwam toen die zomervakantie, en die heeft behoorlijk wat goed gedaan, aangezien het nu (gelukkig) weer heel goed met me gaat :)
    Het komt allemaal goed, neem je tijd! <3

    ReplyDelete
  16. Jeetje ): Dat is gewoon heel erg PIEP. Ik hoop echt dat je dipje snel weer beter wordt. Het lijkt erop dat je vaker last hebt van dipjes hè? Ik ken het, ik had het een paar jaar geleden ook heel vaak, toen ik rond de 17/18 was. Ik heb er uiteindelijk met iemand over gepraat -daar ging ik twee jaar lang om de twee weken naartoe- en het is uiteindelijk echt beter geworden. Ik hoop dat dat voor jou ook zo gaat. En dat je je snel wat beter voelt als het zonnetje gaat schijnen. Bloedprikken, bleh, alvast heel veel sterkte. Doe rustig aan, lees veel fijne boeken en voel vooral geen druk van je blogje. Ik weet zeker dat iedereen het begrijpt <3!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Jup. Heel erg PIEP. Ik denk dat je al deze dipjes bij elkaar beter kan beschrijven als een steeds slecht gaandere dip. (mooie zelfbedachte lelijke woorden ;)). Ik ga er inderdaad ook met mensen over praten. Ik merk dat dat heel erg helpt!

      x

      Delete
  17. Fijn om wat weer van je te horen. Iedereen heeft het soms moeilijk, en het is allemaal niet zo makkelijk om een, twee, drie weer okay te zijn. Alles komt wel goed, geef het tijd en maak zeker dat je de juiste mensen om je heen hebt :)

    ReplyDelete
  18. Ik vroeg me al af waar je bleef... Miste je blogs, maar ik begrijp het wel. Mooie blog dit en ik hoop dat het snel weer beter met je gaat. Als ik een dipje heb dan ga ik YT filmpjes kijken, maar meestal ga ik lezen -tot midden in de nacht-
    Het lijkt mij ook leuk om je een keer te zijn, maar ik ben ook niet zo'n goede knuffelaar -als dat een woord is-.

    Liefs

    ReplyDelete
  19. Tja, iedereen zit wel eens in zulke periodes, het komt goed!! Wat gaaf dat het zoveel indruk heeft gemaakt dat ik dat vroeg van of er ooit een ontmoetingsding kwam. Leuk, <3

    ReplyDelete
  20. Aahh meid ik heb zo'n zin om je een knuffel te geven! Dan maar een virtuele. De afgelopen week dacht ik wel een paar keer van 'hee, waar blijven de blogs van Naomi?' Maar gelukkig, je bent er weer en wat stom allemaal! Vooral de onzekerheid van dat je niet precies weet wat het is... Zorg in ieder geval dat je genoeg afleiding hebt - (blogs) lezen, naar de stad gaan, de grootste chai latte ooit drinken, weet ik veel - en hoe cliché het ook klinkt: HET KOMT GOED. Echt. What doesn't kill you makes you stronger. Kop op meid!
    Liefs Emma

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hmmm, grootste chai latte ooit... SUPER GOED IDEE! En je krijgt een virtuele knuffel terug :)
      x

      Delete
  21. Ik ben heel slecht in 'advies' geven, dus dat ga ik maar niet doen. Maar dit is wat ik doe als ik me kut voel:
    Ja zeggen terwijl ik eigenlijk geen zin heb (en nee wil zeggen). Als ik lui ben, werkt dit goed om terug aan slag te geraken. Vaak ben ik naderhand toch blij dat ik het gedaan heb, op zijn minst al iets 'blijer'.
    Het van me af schrijven. Dit werkt voor mij erg rustgevend. Het is eruit, weet je.
    Afleiding bv (bij) een vriendin bellen/langsgaan. Als ik bij mijn vriendin ben, voel ik me sneller beter en vergeet ik even wat ik zo vervelend vond.
    Gewoon dingen doen waar je energie van krijgt.
    Mezelf verzorgen en in de watten leggen. Een bad is ook onstpannend.
    Selfhelp Sanny of https://www.youtube.com/watch?v=JLNvBvJ-F00 kijken, wat me altijd een beetje opvrolijkt.
    Positief denken. Ik heb een boekje waarin ik op het einde van de dag allerlei kleine dingetjes in opschrijf die me blij maakten, waar ik dankbaar voor was en waarvoor het waard was om uit bed te stappen. Het ligt 'm in de kleine dingen.
    Gewoon toelaten dat ik me niet goed voel. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn.
    Lekker gek doen helpt ook voor mij. Even alles eraf dansen/springen en lekker vals meezingen. Heerlijk! Het komt heus wel goed! Ik hoop dat ik je misschien een beetje heb kunnen helpen!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Awh, lief! Het ligt hem inderdaad in de kleine dingen, ik ga ook weer happy lists maken aangezien ik daardoor echt bewuster ga nadenken over wat er om me heen gebeurd. Lekker gek doen is ook heel leuk! Je wilt echt niet weten (nee echt niet) hoe ik eruit zie als ik lekker vals zing en dans, haha

      Liefs,

      Delete
    2. mailtje is verstuurd

      Delete
  22. Oh, wat rot dat je in een soort van dipje zit! Maarja, iedereen heeft dat wel eens denk ik (of ik toch).
    Ik kan momenten hebben waarop het lijkt dat mijn leven gewoon enkel en alleen school is en dat eigenlijk alles draait om het hebben van goede punten (en dat lukt niet altijd even goed). Ik wil dan mijn best doen voor een toets maar ik krijg mezelf niet zo ver om te leren en dan heb ik een slechte toets en dan voel ik me nog slechter waardoor ik nog minder motivatie heb.

    Maar, alles komt wel goed. Je moet weten dat er altijd mensen zullen zijn - je vriendinnen, familie, lezers - die je steunen! :)

    ReplyDelete
  23. Aw, klinkt niet leuk dit allemaal. Hopelijk kom je er gauw overheen en voel je je beter dan beter. Fijn dat dat lezen je lekker afleidt, veel doen dus :)

    Jij ook een fijn Pasen Naomi!

    Liefs,
    Didem.

    ReplyDelete
  24. Lieven Naomi,
    jammer dat je bent gestopt met hockey, maar ik snap wel dat je meer tijd voor jezelf wilt. Je dipje is meer een giga-grote DIP geworden, als ik dit zo lees. Je bent gewoon net iets té perfectionistisch en je verwacht iets té veel van jezelf, tenminste dat idée krijg ik van je blogpost, maar was het allemaal maar zo makkelijk of eigenlijk is dat ook een moeilijk iets. Weetje, ik vind het jammer dat je bent gestopt met hockey en piano spelen, ook al ken ik je niet. Ik vind je blog geweldig, maar soms krijg ik het idée en misschien zit ik helemaal fout, dat je blog je zoveel kost, in tijd en energie dat je jezelf er in verliest. Dat de druk te veel wordt, en dat de "echte" Naomi zich steeds dieper in jouw lichaam verstopt. School (zeker een gymnasium) kost veel tijd en energie en als je dan ook nog zoveel andere dingen doet, wordt het soms wat teveel, maar meestal is dat na die éne drukke week over (zo gaat het in elk geval bij mij). Dat je in zoiets blijft hangen is natuurlijk heel vervelend en misschien helpt het (ik heb hier geen verstand van) om gewoon is twee weken niet naar school te gaan, twee weken ontspannen en leuke dingen doen. En daarna school weer oppakken rustig aan doen, al je cijfers tussen de 5,5 en 6 houden. Misschien helpt het om erover te praten met vriendinnen. Ik zou je heel graag willen hebben en ik hoop dat de "echte" Naomi snel weer naar buiten komt, niet alleen op de korte momentjes van blijdschap maar ook op gewoon op school. Lachen is gezond, water drinken ook en de dokter die je bloed prikt wil je ook alleen maar helpen. Probeer alles van de positieve kant te bekijken, zoals je zelf al had bedacht. Denk aan je happy list lijstjes. Ik ben trouwens de zelfde anonymous als die van deze reactie: "Ik weet niet zo goed wat ik hier op moet reageren... Het komt allemaal wel goed, want je bent een super mooie, lieve, vrolijke meid? Maar ik snap het wel, ik kan zelf ook niet blij zijn met een zes, het liefst stond ik voor alles boven de 8, maar het leven gaat niet altijd zo als je wilt. Een 5.7 voor Frans hakt er in, eb dat terwijl het toch een voldoende is. En als ik denk aan de kinderen die een 2 of 3 hadden vraag ik me af hoe zij dat overleven. Ik wil je eigenlijk alleen maar vertellen dat ik bewondering voor je heb, hoe je dat doet met school, hockey, werk en bloggen. En ik weet niet of je ouders het al weten, maar soms kan een avondje op de bank met één of beide ouders en een reep chocolade wonderen doen.
    (Ik denk dat ik deze reactie maar even anoniem ga plaatsen, terwijl ik geen idee heb waarom.)
    Maar alles weet je moet weten Naomi, als het niet lukt met bloggen dan mag er best een keertje een tijdje geen artikel komen, want ik weet zeker dat iedereen liever een blij en gelukkige Naomi heeft dan een verdrietige "ik moet bloggen" Naomi ziet! "
    Maar nu moet ik weer veder met mijn Huiswerk want tja... school stopt nooit met die hel proefwerken.

    Heel veel liefs, Succes, en groetjes!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Wow. Wat een superlange (echt wow. lang) lieve reactie! En inderdaad. Het is een GIGAGROTE DIP. Die dus eigenlijk al sinds het eind van de derde klas begon. De laatste tijd is het niet meer zo van de cijfers, want ik ben nu met een 6 oprecht blij, maar meer van binnen. Ik kan mezelf gewoon niet opbrengen om iets te doen. Wat ik wel even recht wil trekken is dat bloggen zeker niet teveel tijd kost, aangezien het iets is waar ik heel erg van houd. Als ik dat niet zou doen, dan weet ik het niet meer..

      Ik vind het zelf ook erg jammer dat ik met piano en hockey ben gestopt, maar het voelt beter zo. De laatste tijd speel ik gewoon weer piano omdat ik het leuk vind, niet omdat het 'moet' en dat voelt zó fijn!

      Oh, en mijn ouders weten het zeker! Ik vertel alles aan ze, ook aan mijn vriendinnen en aan mijn mentor en ik probeer al maanden hier 'iets' aan te doen. Maar iedereen leest inmiddels toch mijn blog (ugh, zelfs mensen van school die ik niet zo goed ken, oeps) dus anders waren ze er zo wel achter gekomen.

      Echt heel heel heel erg bedankt dat je de tijd hebt genomen om deze lange reactie te schrijven.

      x
      Naomi

      Delete
    2. *Yeah, Naomi heeft op mijn reactie gereageerd*
      Ik weet zeker dat de mensen van je school, die je niet zo goed kent, het leuk vinden om dit te lezen. Je schrijft zo open, en als lezer/lezeres kom je echt iets over jouw te weten. En mensen die het niet leuk vinden, zullen het ook niet lezen. Zelf speel ik gitaar en soms heb ik daar ook wel "moet" gevoel bij, maar meestal niet. Ik kan mezelf zo in jouw herkennen, als je zegt ik speel piano omdat ik het leuk vind en niet omdat het moet. Dat is gewoon zoveel beter!
      Goed, dat je alles aan je ouders vertelt, en vriendinnen, dat lijkt me voor jouw ouders ook fijner, om te weten wat er in je dochter haar hoofd om gaat.
      Een zes ik ook gewoon heel goed, (oké, ik zeg dit nu wel, maar ik ben er nooit echt blij mee) zoveel mensen om me heen zijn gelukkig met een zes. Ik denk dat je op de goede weg bent, om hier uit te komen. Ik denk, ik weet het niet zeker, dat het misschien helpt om elke dag minimaal een uur iets te doen waar je energie uit haalt, het kan dan ook echt alles zijn, piano spelen, Netflix kijken, hardlopen, maar het moet geen "ik moet nu iets leuks gaan doen" ding worden.

      En ik wil je bedanken voor het reageren op deze reactie, jij maakt ondanks mijn wiskunde proefwerk van vandaag, mijn dag helemaal goed!

      Heel veel succes!

      Delete
    3. :) Ik ben nu wel ontzettend benieuwd wie je bent! Ik heb ook wiskunde proefwerk vandaag (om precies te zijn; nu) maar ik ga het niet maken. (Vanwege iets van een angstaanval gister en het gewoon niet kunnen leren) Ben onwijs bang voor de reactie van mijn leraar ookal weet ik dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken, haha

      Liefs,

      Delete
    4. Ik wil je best vertellen wie ik ben, maar ik weet niet of je het leuk vindt als je het weet. (ik ben geen familie ofzo) Goed dat je ervoor hebt gekozen wiskunde niet te maken, angstaanvallen gaan voor. ( dat klinkt best raar). Ik zou je geen zorgen maken over de reactie van je leraar, als hij echt om zijn leerlingen geeft, dan begrijpt hij het vast wel.

      Delete
    5. I don't care, je hebt gezegd dat je me niet kent in de eerste reactie toch? Stuur me anders maar een mailtje met je naam ofzoiets. Ik ben nu namelijk heel heel erg benieuwd, haha. En mijn leraar vond het niet erg, haha
      x

      Delete
  25. Hoe raar dit nu misschien klinkt: het komt allemaal goed! <3

    ReplyDelete
  26. Erg mooi verwoordt! Het is helemaal niet erg als je eens een pauze neemt voor je blog! Mensen zullen je daarvoor niet ontvolgen hoor :) wel goed dat je het op je blog zet! Zo leer je er mee om te gaan! Doe dingen waar jij zin in hebt en laat je niet onder druk zette, door je blog (en andere dingen!) ik heb zelf ook een goede vriendin die een dip heeft, echt een zware dip met gevolgen, maar daarover ga ik nu niet uitwijken! Ik begrijp dus een beetje hoe je je voelt! Laat je niet doen en hou je sterk! We weten dat je het kan!
    x

    ReplyDelete
  27. mijn ''dipje'' duurt al meer dan een jaar maar het gaat echt weer heel veel beter met me. tip eet veel fruit en probeer elke dag een half uurtje of uurtje buiten te zijn, niet perse in de zon maar in de schaduw is ook helemaal top. nog 1 vraagje waar hockeyde je? gewoon nieuwschierig ik hockey namelijk al 8 jaar bij MHC leusden, ik keep:) kussjees hanneke

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ik ben elke dag wel even buiten, dat is inderdaad heel fijn! Ik hockeyde bij AMHC westerpark. Niet in het beste team of bij de beste club, maar het was altijd heel gezellig en gewoon leuk om te doen!

      x
      Naomi

      Delete
  28. Hoi, beetje ongemakkelijk zo'n late reactie ha maar ik wou even zeggen dat ik echt oprecht hoop dat je hier "over heen" komt. Ik (denk dat ik) weet hoe je je voelt, ikzelf zit momenteel in m'n eindexamenjaar gymnasium en het is ZO ZWAAR. Echt. Zeker als het lijkt alsof je vrienden het wel allemaal kunnen en het jou gewoon niet lukt, ofzo. In de reacties te zien ziet t ernaar uit dat jij gelukkig wel met je vrienden/ouders hierover kunt praten, want dat gaat je sowieso heel erg helpen hierbij! Vertrouwen is key <3. Als er zoveel openheid over is houden mensen in ieder geval meer rekening met je situatie, wat me echt heel fijn lijkt. Ik wens je heel veel succes met je laatste proefwerkweken (toch?) en voor nu in ieder geval een fijne meivakantie, rust lekker uit en heel veel succes verder!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dankje! Ik ben echt ontzettend benieuwd hoe het gaat zijn, dat examenjaar, haha. Succes deze meivakantie met leren. Het lukt je heus wel!

      Delete
  29. Hi Naomi, ik heb dit bericht gelezen, maar er nooit op gereageerd. Ik zag het toevallig vandaag weer en vond dat ik eigenlijk wel even moest reageren. Ik wilde vragen hoe het nu met je gaat? Hoe je je nu voelt? Of het al iets beter gaat? Ik vind je oprecht een heel lief, aardig en mooi meisje (en dat terwijl ik je niet eens persoonlijk ken) en je blog is ook zeker een grote inspiratiebron voor mij. Ik ben echt een enorme fan van je foto's, hihi. Maar in elk geval ik vind het echt heel erg vervelend voor je, en ik ben slecht in advies geven dus dat ga ik ook maar niet doen, maar ik wilde je gewoon even sterkte wensen en vertellen dat alles goed gaat komen (want dat gaat het namelijk). Je bent een prachtig kind, vanbinnen en vanbuiten. Succes met alles en geniet van alle leuke en bijzondere momenten, hoe klein ze dan ook mogen zijn (al denk ik dat je dit al doet, maar just in case). Ik hoop echt dat je je snel weer beter voelt. Liefs!

    ReplyDelete
  30. Oh ik ben trouwens de p.s vergeten, dus hier komt hij nog even: je lijkt me echt super gezellig en het lijkt me zo leuk om je een keer te ontmoeten (en samen te bloggen en foto's maken enzo). Dat wilde ik nog even zeggen.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Awh wat lief! Het gaat wel goed ofzoiets, maar dat is meer omdat het vakantie is en ik totaal niet aan school en alle andere dingen denk. Je maakt me een beetje stil met die complimenten, puur omdat ik echt niet kan weten hoe je zoiets bedenkt bij iemand die je alleen door het internet kent. En hihi, ik ben wel even benieuwd wie je bent (Anonymous?), heb je een blog ofzoiets, of een naam?

      Liefs,

      Delete
    2. Aw je bent zo lief, ik glimlach gewoon door je comment, niet eens omdat je perse iets liefs over mij zegt ofzo. Ik weet ook niet eens waarom eigenlijk. En ik heb zeker een naam haha. En een blog. Maar ik denk niet dat je mij kent. Geniet nog even goed van je vakantie en heel veel sterkte!

      Delete
    3. Tell me! Ik ben zo benieuwd naar je blog, maakt helemaal niet uit of ik je wel of niet ken, ik vind het hoe dan ook hartstikke leuk! (en super awesome (mooie woorden die ik anders nooit gebruik, haha) dat ik je heb laten glimlachen.
      xx

      Delete
    4. Mijn blog is nog zeker niet op het punt waar ik het wil hebben qua foto's, maar ik ben bezig met het verbeteren ervan. Mijn blog is ablogbyilah.blogspot.nl, verder weet ik niet echt wat ik moet zeggen haha.

      Delete
  31. Hoi. Ik zit bij jou op school. Je kent me niet, maar vast wel qua gezicht. Ik wil even zeggen dat ik wat jij nu meemaakt, ook heb. Ik weet niet of je je hierin herkent, maar iedereen denkt dat ik gemakkelijk hoge cijfers haal, maar als ik dan een onvoldoende heb, dan doen ze heel stom. ''Huh?! Jij?'' Snap je wat ik bedoel?

    Ik heb sinds vorig jaar het gevoel dat ik nog steeds behoefte heb aan vakantie. Dat ik er op een of andere manier niet goed uit ben gestapt ofzo. Heel moeilijk om uit te leggen; het komt er op neer alsof ik een burn-out heb, maar volgens het internet kunnen jongeren dat niet hebben. Ik weet dus niet wat het is, maar het maakt me zo lusteloos en moe... Hoe was het bij Mirna?
    xx

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mirna? (Wie is dat, oeps, haha?) Hmm, ik ben benieuwd in welke klas je zit, haha. Jongeren kunnen wel burn-outs hebben hoor, het wordt alleen veel minder vaak vastgesteld omdat niemand erbij nadenkt dat het kan.

      Delete
    2. Voor zover ik weet, is Mirna de maatschappelijk werkster. Maar volgens mij is ze inderdaad vervangen. Ik ging vroeger naar haar toe maar ze begreep me natuurlijk niet.

      Delete
© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio