Tuesday, September 22

travel | berlin 3.0

Tuesday, September 22
Één ding kan ik je alvast vertellen, de terugreis van Berlijn terug naar Amsterdam was een regelrechte hel. Maar ik beloof je, het hele avontuur zal je zo nog wel lezen. Eerst wil ik je wat meer vertellen over een van de leukste musea waar ik ooit geweest ben. Ik heb mijn ogen uitgekeken, ondanks dat ik er niet zo lang was deed ik veel nieuwe indrukken en inspiratie op. Dit museum is een heel stuk groter dan het Stedelijk in Amsterdam maar valt qua collectie en vibe wel met elkaar te vergelijken. Want god, wat is Hamburger Bahnhoff toch mooi en wat wil ik het maar al te graag nog een (meer uitgebreid) bezoekje brengen.




Wat is het toch apart, wakker worden in een vreemd bed. De zonnestralen die de kamer vullen en het langzaam bij je binnenkomt dat je toch echt in Berlijn bent en niet in Amsterdam. In de ochtendgloren met z'n vieren snel een ontbijtje naar binnen werken, hectisch je koffer opruimen, de sleutel van het nachtkastje grissen en van alle trappen als een gek naar beneden rennen.

De tram en later de metro instappen en kletsen over wat er komen gaat. Checken of je je sleutel wel écht bij je hebt, nog even lachen over alles en nog wat en uitstappen op het station.

Na heel wat meters te hebben gelopen, veel verschillende wegwijzers hebben gevolgd en een uur verder hebben we het museum nog steeds niet gevonden. Wat blijkt, we zijn er al een stuk of 5 keer langsgelopen. De tijd is voorbij gevlogen en we beseffen dat we maar een uurtje hebben willen we onze trein naar Amsterdam niet missen.



Het museum zelf (Hamburger Bahnhoff) is indrukwekkend. Het is zoals eerder gezegd net het Stedelijk Museum in Amsterdam, maar dan heel heel veel groter en misschien wel nog leuker. In een uur hebben we maar een fractie kunnen zien, maar des te meer een reden om terug te gaan. Berlijn heeft trouwens nog veel meer interessante musea. die het zeker waard zijn om te bezoeken. Aldus vele reizigers en kunstkenners.

Het is gratis 'frei bis 18' wat geen probleem is voor ons. Ik maakte wat foto's, maar geniet eigenlijk vooral van de rust en al het moois.


Nadat mijn vrienden (nogmaals, Igor, Jake en Keetje) de tijd 100.000 keer checken en mij het museum uit moeten sleuren zijn we weer in ons appartement. Het is alleen nog een kwestie van goed afsluiten, naar Berlin HBF gaan en de trein pakken.

Dat dachten we tenminste....

Het begon allemaal met een overvolle U-bahn na het station, Jake en ik wisten ons nog net binnen te wurmen en konden Igor en Keetje zo uitzwaaien terwijl we vertrokken. Op Berlin HBF zelf was het dus wachten tot ze de volgende Metro hadden gepakt, met nog een kwartiertje totdat onze trein zou vertrekken. Welk spoor wisten we alleen niet.

Gelukkig kon ik nog net een glimp ontvangen van een bord een paar perrons verderop, waar spoor 13 werd aangegeven. Eenmaal beneden bleek dat niet het geval te zijn en was de trein op het laatste moment gewisseld naar spoor 6. Ik weet niet of je ooit op Berlin HBF bent geweest, maar het is daar enorm groot, een chaos en totaal niet duidelijk aangegeven. Dat werden heel veel roltrappen op en af, heen en weer geloop en uiteindelijk kwamen we hijgend aan op het perron.

Het stond h-e-l-e-m-a-a-l vol met reizigers. Hele grote koffers en bezweten hoofden was het enige wat we konden zien. Een informatiebord weergaf een hoop internationale treinen, waarvan twee met 40 minuten vertraging, maar Berlin - Amsterdam stond er nog steeds niet op.

Een kwartiertje later schoven heel wat treinen op, de vertragingen werden langer (denk aan 90 minuten, of 120 minuten) en daar stond dan ook Berlin - Amsterdam aangegeven. Er was alleen één klein detail niet wat we verwachten. Spoor 8.

Zo renden we samen met een enorme grote mensenmassa alle roltrappen weer op, verloren we een Amerikaanse familie waar we al 20 minuten hadden staan kletsen uit het oog (hun dochter gillend naar haar ouders dat ze met ons mee moesten lopen en niet de andere kant op) en was de chaos nog steeds niet compleet. 

(Check hieronder maar even de gezichten van mijn reisgenootjes die het ook allemaal even niet meer snappen) 


Er kwam wel degelijk een trein het station binnenrijden, alleen een beetje oud, met verschillende soorten wagons en tja, onze wagon (7) was natuurlijk onvindbaar. Nog meer chaos. Met wat tegenzin stapten we maar de eerste beste wagon in en troffen daar nog veel meer mensen aan. Er werd naar ons gegild dat 'we vooral niet verder moesten lopen omdat het toch geen zin had' en gaven er maar aan toe. Daar ploften we neer op de grond, ook wel een klein claustrofobisch gangpad, tussen vele anderen.

We wachten nog een uur zonder te vertrekken en kwamen er zo onder andere achter dat er blijkbaar iets gebeurt was in Hannover, de vorige trein niet vertrokken was en we nu met twee treinen in één zaten, die daarbij ook nog een bij elkaar geraapt zooitje was van oude wagons en wagons met kleine 'defecten', oh en niet te vergeten; hier zouden de passagiers van één trein niet eens in passen.

Daar ging ons geld van de gereserveerde plaatsen en een prettige treinreis. We wisten alle vier na een tijdje nog een 'eerste klas stoel' (lees, net een normale vieze treinstoel) te bemachtigen, waarna, EINDELIJK de trein vertrok.

Toen waren we er nog niet, met sprintersnelheid reden we door Duitsland, tot Hannover. Wat bleek, er was uuuuuren geleden een grote storm geweest waardoor het hogesnelheidstraject van onze trein niet meer degelijk was om op te rijden. Vandaar dat we zo langzaam reden, een enorme omweg maakten via 'normale snelheid' spooren en enorme vertragingen hadden. Na lange gesprekken met onze mede-reizigers reed onze trein niet eens door naar Amsterdam maar hielt de reis op in Hilversum (lees: nood-nachttrein met gezellige dronken mensen) en kwamen we rond half 4 uur s'nachts in Amsterdam aan. De oorspronkelijke aankomsttijd was trouwens half 11 s'avonds, als je dat zou willen weten. 

Ik zal jullie de rest van onze 10,5 uur durende reis even besparen (hoogtepunt: een enorm gestresste Nederlandse conducteur schold een passagier uit) en hier even een eind aan breien.


Afgezien van onze terugreis;

BERLIJN, JE WAS ZO ONTZETTEND FIJN!



Lees hier de andere twee diaries:
Berlin 1.0 
Berlin 2.0

10 comments :

Wat lief dat je een reactie achterlaat en leuk dat je even kijkt op mijn blog! De reacties ouder dan 4 dagen worden gemodereerd :)

Liefs,

  1. Hihi, wat een gedoe zeg. En oh, wat lijkt mij dat museum gaaf!
    Liefs Josie

    ReplyDelete
  2. Dat zou echt niets voor mij zijn zeg, ik zou me doodstressen (maar dat heb jij vast ook gedaan lol). Ik kan me amper voorstellen hoe het geweest moet zijn toen je éindelijk lekker in je bed lag ;)
    Gelukkig was de rest van Berlijn wel fijn, en dat museum ziet er zo tof uit! Liefs!

    ReplyDelete
  3. Ik zou ook helemaal gek worden en dan 4 uur 's nachts in de trein... Maar zo te lezen was het allemaal wel dubbel en dwars waard!! Nu wil ik ook naar Berlijn;)

    ReplyDelete
  4. Wow, wat een advontuur zeg! En ja, het station van Berlijn is huuuuge. Wel super leuk om alles te lezen en te bekijken (: liefs

    ReplyDelete
  5. Jeetje, wat een verhaal! Zo'n treinreis, daar word je niet vrolijk van. Gelukkig was de rest van je reis fijn! Dat museum lijkt me gaaf.

    ReplyDelete
  6. Oh wauw Berlijn heb je zo mooi weer gegeven.
    Nu kan ik al helemaal niet meer wachten om Nisse Berlijn te gaan. Nu je Berlijn een beetje ondekt hebt wat zou ik echt moeten doen eten drinken naar toe gaan? Oftewel what are The must do's

    Good vibes,

    ReplyDelete
  7. Wow wat een heftige reis zeg, zou ook echt niks voor mij zijn haha. Dat museum lijkt me wel heel gaaf! Ik heb genoten van je artikeltjes<3
    X Emma

    ReplyDelete
  8. Je foto's zijn zoals we gewend zijn weer prachtig! Klinkt als een indrukwekkend tripje :) Wel balen van de terugreis...

    ReplyDelete
  9. Woooow dit einde, béétje anders als verwacht zeker, haha.... Hoop dat je er binnenkort wel een beetje (?) mee kan lachen, is tenslotte toch een heel extra verhaal haha. :) Ik kan zelf wel echt niet tegen tijds-stress (en druk enzo), verschrikkelijkste stress OOIT. Ben nog nooit in berlijn geweest, wil er graag naartoe!

    ReplyDelete
  10. hahah wat grappig, het is ook altijd wat he?! Gelukkig was je niet alleen en heb je nu een mooi verhaal en zal je Berlijn nooit meer vergeten.

    ReplyDelete
© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio