Wednesday, October 21

Diary - Adventures in Rome #1

Wednesday, October 21
De afgelopen twee weken ben ik een beetje afwezig geweest omdat ik in de Italiaanse hoofdstad Rome vertoefde. Hoewel ik vrijdag al teruggekomen ben, is er nog geen enkele post online gekomen. Het is nogal lastig om te schrijven over iets waarvan je wilt dat het nog niet voorbij is, maar het eigenlijk al over is. Er iets over posten op mijn blog maakt het zo definitief en ik waan me liever onder de brandende zon, lopend door de straatjes van deze stad met een verbazingwekkende geschiedenis dan in dit koude kikkerlandje. Terug zijn in Amsterdam slaat in als een bom, niet alleen omdat het 22 graden kouder is, het zit hier allemaal heel anders in elkaar en ik heb mijn normale leventje weer moeten herpakken. Omdat ik jullie ook nog een beetje van deze prachtige reis wil mee laten genieten heb ik besloten dat jullie een weekje met me mee zullen reizen naar deze oeroude plek. We zullen musea bezoeken, ijsjes eten en vooral onze voeten kapot lopen. We gaan een vulkaan beklimmen en foto's maken van alle mooie gebouwen. Ik zal je meegeven wat ik allemaal heb geleerd en zal proberen dit alles zo beknopt mogelijk te vertellen. Dus, kom je mee op avontuur door Rome?


Het is aardedonker buiten. Ik heb mijn gordijnen een stukje omhoog gedaan en staar naar de lichtjes die buiten flikkeren. De westertoren tikt inmiddels 1 uur 's nachts en ik heb het gevoel de 'hele' nacht wakker te zijn geweest. Mijn lichaam trilt van de spanning, woelend lig ik in mijn bed. Rome is alles waar ik aan denk, waar we gaan slapen, of het gezellig is en hoe de reis zal gaan verlopen. Als de klokken twee uur slaan hoor ik mijn moeder zachtjes mijn kamer binnensluipen om me wakker te maken. Ze hoeft niks te zeggen, ik sta namelijk binnen twee tellen naast mijn bed, aangekleed en wel, klaar om weg te gaan. Na vier keer te hebben gechecked of ik echt wel alles bij me heb is het tijd om mijn koffers te pakken. Ik ga naar Rome.

Bij mijn school zie ik al mijn vermoeide klasgenootjes wazig om zich heen staren. Ze slepen hun koffers achter zich aan terwijl ze naar de bus strompelen om ze vervolgens totaal ongecoordineerd erin te stoppen. Ik besluit ook maar zo onhandig te doen, voor je het weet ben je te laatste en moet je alles gaan verschuiven om jouw eigen koffer er nog bij te laten passen.

Binnen anderhalf uur zijn we in Rotterdam. Op het vliegveld drinken we een kopje koffie om wakker te worden (dat is hard nodig) en spelen we kaartspelletjes. Dan komt er een moment dat de gate open gaat en je plotseling al over het vliegveld loopt richting het Transavia vliegtuig. Terwijl ik loop moet ik denken aan al die arme mensen die 'perongeluk' met onze hele jaarlaag een vlucht hebben geboekt en hiermee in het vliegtuig moeten zitten. Die gedachte vervliegt al snel als ik de trap op loop en nog even goed om me heen kijk. Dag Nederland, Rome here I come!


Tijdens het opstijgen luisteren Laura en ik naar rustige, serene klassieke muziek. Het vliegveld en het landschap eromheen worden kleiner en kleiner, totdat we ons in de wolken begeven en de omgeving een en al wit is. De vlucht is prachtig, we zien de zon opkomen en de topjes van de bergen door de wolken heen schemeren. We fotograferen erop los en zo heb ik zelfs voordat we nog op Italiaans grondgebied staan al wel 50 plaatjes geschoten.


Eenmaal aangekomen worden we gegroet door de warme zon die op ons neerdaalt, ploffen we neer op de bedden in onze kamers en haal ik daarna met een paar meiden een ijsje. Ze hebben hier duizenden smaken, de een nog ingewikkelder dan de ander, de een nog onbekender dan de ander wat het moeilijk maakt om te kiezen. Ik speel op safe en kies uiteindelijk voor een kokosijsje.

8.10.15 •••

''Nog nooit heb ik door Italië gelopen en dus doe ik mijn ogen goed de kost. Overal zie ik schattige terrasjes en kleine balkonnetjes rijk versierd met bloemetjes in lieve plantenpotjes. Italiaanse mannetjes met hoeden en pastoors in het zwart gekleed. De Italiaanse taal komt zo duidelijk naar voren.. Heel sierlijk, maar het gaat veel te snel om er echt iets van te begrijpen. Niet dat ik dat überhaupt zou kunnen, hier en daar herken ik nog wel iets uit het latijn, maar daar houdt het op. Ik ken maar vier woorden Italiaans; Ciao, Buongiorno, Arrivederci en Grazie en ben al blij als ik die een beetje behoorlijk uitspreek.''


Met mijn hele cluster lopen we die middag door de stad. Ons klooster ligt middenin het centrum, dus we zijn al snel bij het Pantheon. We wandelen even naar binnen. Ik schrik van het enorme toeristische gehalte, maak één foto van de koepel, maar door de drukte sta ik binnen mum van tijd weer buiten. Dit is écht een toeristische plek, overal zijn er mannetjes die je goedkope prulletjes proberen aan te smeren. Ik wimpel ze nogal snauwerig af, maar het schijnt te werken dus daar ben ik blij mee. Na een tijdje die buurt verkend te hebben krijgen we te horen dat we mogen genieten van een vrije middag.

Samen met Susanne en Manon dwaal ik door Rome, op zoek naar een supermarkt om wat te drinken te kopen. Dat lukt niet helemaal en we lopen doelloos rondjes door een stad die we niet kennen. Iedereen wijst ons een andere kant op, tot we plots een oude Italiaanse man tegenkomen die ons wel weet te helpen en ons even naar de supermarkt brengt. 

Ik besluit een colatje te kopen en wat maiswafels. Op gegeven moment stuitten we op de Tiber, dé rivier van de stad. We lopen naar beneden en drinken en eten op de rand. De stroming is sterk en ik pas op dat ik er niet in kukel, wat zo zou kunnen gebeuren. We lachen om niks, maken gekke foto's en genieten van het feit dat we in Rome zijn. Het is lekker weer (wel 26 graden) en ik besef me langzamerhand dat ik er écht ben. Dat die vijfde klas reis nú is en alleen nú en dat ik door Italië loop en ik hierheen gevlogen ben.



Die avond eten we met z'n allen (hoe kan het ook anders) pizza en gaan we redelijk vroeg onder de wol. We zijn uitgeput van het vroege opstaan en Rome verkennen en morgen wordt een zware dag. Ik voel me inmiddels al helemaal thuis in deze gezellige stad, de sfeer is aangenaam en fijn en ik heb even geen zorgen meer. 

Ciao
Naomi

Hierbij wil ik nog even melden dat ik het nog steeds onwijs lastig vind om over deze reis te schrijven. Het zal er allemaal nog even niet uitkomen zoals ik wil, want ik vind het maar moeilijk uit te drukken hoe het echt is geweest. Ik moet gewoon nog even wennen en de heimwee is als ik deze foto's zie, bewerk en uitkies en deze dag weer beschrijf enorm. Ik hoop dat je het begrijpt :)

25 comments :

Wat lief dat je een reactie achterlaat en leuk dat je even kijkt op mijn blog! De reacties ouder dan 4 dagen worden gemodereerd :)

Liefs,

  1. Wauw, Naomi, wat een prachtige foto's. Ik word spontaan gelukkig van die foto's uit het vliegtuig. Wat de wereld mooi is, hé?

    ReplyDelete
  2. Och, wat een prachtige foto's. IJsjes eten <3. Mjam. Rome is zo fijn. Ik was er afgelopen zomer met mijn moeder en werd echt verliefd op alle prachtige gebouwen daar. Ik snap best dat het lastig is om te schrijven over iets waarvan je nog niet wilt dat het voorbij is - best verdrietig is dat natuurlijk.

    ReplyDelete
  3. Onvoorstelbaar hoe je dat zo mooi gezegd krijgt!

    ReplyDelete
  4. Wauw, dat was een mooie reis zeg als ik dit zo zie en lees! <3

    ReplyDelete
  5. Wat heel erg leuk geschreven en mooie foto's! Ik ben echt fan van je blog! :)

    ReplyDelete
  6. Wat een prachtige foto's. Ik kan echt niet wachten tot de andere foto's online komen. Rome is zo'n mooie stad!

    ReplyDelete
  7. Wat een prachtige plaatjes zeg, en zo fijn om te lezen! Ik snap het met dat beschrijven, iets opschrijven komt er vaak toch anders uit dan hoe het 'echt' is geweest. (Hoewel ik vind dat je het echt enorm goed doet hoor)
    (bedoel je trouwens 'adventures' in de titel?) X

    ReplyDelete
  8. Heeel leuk dat je ons een beetje meeneemt! Ik weet nog goed de Italië-reis die ik in de vierde klas maakte (wij gingen alleen helaas niet naar Rome). Dat was ook echt een van de meest mooie en leerzame reizen van m'n leven. Wow dat klinkt nogal heftig maar hoop dat je me begrijpt haha. Snap in ieder geval dus heel goed dat je heimwee hebt, al helemaal als je in zo'n geweldig mooie stad bent geweest als Rome. Ben benieuwd naar de rest van je verhalen en foto's!

    ReplyDelete
  9. Wat een prachtige foto's heb je geschoten in Rome!
    En je hebt het ook zo mooi verwoord allemaal.
    Liefs Lonneke

    ReplyDelete
  10. Hele mooie foto's! 💜 Fijn dat je het leuk hebt gehad :)

    ReplyDelete
  11. De foto's zijn heel mooi! Ik herken me soms in je: dat je woorden niet kan verwoorden zoals je eigenlijk wilt. Maar je hebt het echt heel mooi geschreven!

    ReplyDelete
  12. Aaah wauwie Naomi je hebt zulke mooie foto's gemaakt! Rome is zo'n mooie stad, ik krijg ook wel een beetje heimwee van je post hihi :)

    ReplyDelete
  13. Hey naomi, wie zijn die 5 meisjes op die ene foto? Zijn dat goede vriendinnen? Ik heb ze nog nooit eerder op je blog zien verschijnen. Zou je wat meer over ze kunnen vertellen?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Is dit Isa, Floor, Sofie, Feline of Bo? Gezien de brutaalheid ga ik voor Isa of Floor, haha

      Delete
  14. Wat leuk om dit artikel te lezen zeg! Een aantal weken geleden ben ik namelijk ook met mijn klas naar Rome geweest. Er komen me echt heel veel dingen bekend voor. Het vroege opstaan, de prachtige vlucht, het klooster in het centrum en de vele ijssmaken. Rome was echt een geweldige ervaring die ik nooit ga vergeten. Ik mis de zon, de Italiaanse sfeer en alle mooie dingen om me heen. Hoe jij beschrijft hoe je je voelde die week, zo heb ik dat precies ervaren. Op een gegeven moment besef je dat je er gewoon echt bent.. in die prachtige hoofdstad in Italië en dan begint het genieten pas echt. Mooie foto's ook! Ik ben benieuwd naar de rest van je ervaringen in Rome. xo Desi

    ReplyDelete
  15. prachtige foto's en prachtig geschreven!

    ReplyDelete
  16. Wauw, je maakt echt hele mooie foto's! Vooral de foto met het ijsje vind ik echt heel leuk, maar dat komt natuurlijk ook door het lekkere ijsje! (:

    ReplyDelete
  17. Wat heb je dit prachtig beschreven! En wat een fijne foto's, zo leuk dat je ons meeneemt naar Rome!
    X Emma

    ReplyDelete
  18. O wauw, wat ziet het er prachtig uit daar! Stiekem krijg ik nu weer een beetje heimwee naar vorig jaar, toen ik op precies hetzelfde plekje aan de tiber zat, samen met mijn lieve klasje... Gaaf stuk Naomi!

    ReplyDelete
  19. Italië is mijn lievelingsland en Rome mijn lievelingsstad, dus ik begrijp je heimwee. Ik vind je foto's prachtig en ik vind het heerlijk om te lezen, ook al vind je het zelf nog lastig om erover te schrijven. Ik ben super benieuwd naar wat er nog komt :).

    ReplyDelete
  20. Wow wat een prachtige foto! Ziet er zo mooi uit!
    liefs. Jonne

    ReplyDelete
  21. rome klinkt prachtig ! en ik snap dat het lastig is om al die emoties te verwoorden, maar je doet het echt heel goed, maar je geen zorgen !
    xx ish

    ReplyDelete
© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio