Monday, June 6

boeken lezen aan de grachten

Monday, June 6
Het is net alsof ik de afgelopen weken geen tijd heb gehad om eens goed na te denken. Zelfs 's avonds vulde mijn hoofd zich met onnodige gedachten en wanneer de ene mij verliet kwam een ander plots opdagen. Een hoofd vol drukte en verplichtingen. Ik voel een paar kleine regendruppeltjes neerdalen, toch voelen ze als een verlichting. De eerste momenten dat mijn schoenen de straatstenen raken vliegen mijn gedachten mijn hoofd uit, samen met de momenten dat ik keer op keer mijn adem uitblaas voel ik me rustiger, fijner en op mijn gemak.




De bovenstaande foto's zijn gemaakt in Zaltbommel. Een oase aan rust en mijn favoriete plek om tijd door te brengen.

De stad is verdacht rustig voor een donderdagavond. Hier en daar wat fietsers, soms een voetganger die net als ik, rustig door de Jordaan loopt. In een van de smalle zijstraatjes hoor ik achter me een auto opdoemen en ik spring zo vlug als ik kan op het smalle stoepje. Het is een klein, schattig, ouderwets wit autootje. Achter het stuur zit een iets oudere dame, chique gekleed. Prachtige rode lippenstift, natuurlijk haar (met lichtelijke grijstonen) en een lieve lach. Zo'n meter of 10 voor me brengt ze haar witte wagentje pardoes tot stilstand voor een van de kleinere grachtenpanden. Sierlijk opent ze haar linker autodeur en stapt voorzichtig uit. De tonen van kleine hakjes die de straatstenen raken dringen de gehele straat door en nu de deur wagenwijd open staat dringt een aangenaam geluid mij de oren binnen. Het is prachtige, rustige Franse muziek. Het gehele tafereeltje is zo vrolijk en mooi, dat ik me onmiddellijk op mijn gemak voel en haar met een blij gezicht een goedenavond wens. Ze moet glimlachen, kijkt vriendelijk uit haar ogen en wenst me hetzelfde.

Later, bij de aanblik van een leeg bankje, omringd door bloemen en grachtenpanden, besluit ik mijn boek uit mijn tas te halen en te gaan zitten. Mijn jas hangt losjes over mijn schouders en wiegt zo af en toe mee als de wind langs mij heen blaast. De bladzijdes schuif ik door mijn vingers, voorzichtig, het papier voelend en genietend van de waas rust die over me heen komt. De minuten tikken voorbij, de bootjes varen een voor een langs en de hoeveelheid bladzijdes die ik inmiddels omgeslagen heb wordt alsmaar groter.

Het is een nieuwe bezigheid die mij plezier en een oase aan rust brengt. Het liefst lees ik langs de grachten waar niet al te veel mensen rondlopen, de egelantiersgracht of de bloemgracht bijvoorbeeld. Maar een rustig bankje aan een pleintje of ergens in een rustig bos voldoet ook. Het is wereld van verschil vergeleken met in mijn tuin of in mijn kamer, waar mijn telefoon en laptop toch altijd binnen handbereik zijn. Zoveel tijd gaat op aan social media, films en andere eigenlijk onbelangrijke dingen. Ik bedacht me net, dat als er geen internet zou bestaan, ik úúren over zou hebben. Die gebruik ik nu om te lezen. Om te creeëren. Om rust te nemen. Géén tijd hebben is geen excuus. Je hebt hier wel tijd voor. Echt. Je gebruikt hem alleen niet altijd even slim!


Wat is datgene dat jou op dit moment het gelukkigst maakt?

8 comments :

Wat lief dat je een reactie achterlaat en leuk dat je even kijkt op mijn blog! De reacties ouder dan 4 dagen worden gemodereerd :)

Liefs,

  1. Je schrijfstijl is zo mooi Naomi! Toen je het iets oudere mevrouw beschreef, had ik net het gevoel of ik naast jou stond. Dat ik ook even mee kon kijken. Ik had alles in mijn gedachten. Rode lippenstift, hakken, vriendelijk etc. En ik vind het super fijn voor je dat je iets hebt gevonden waar jij je rust in kunt vinden!! Jammer genoeg woon ik helemaal niet dichtbij Amsterdam, anders had ik het ook wel een keertje geprobeerd!

    ReplyDelete
  2. Fijn artikeltje, Naomi! Lezen is inderdaad zó fijn en rustgevend. Gaaf dat jij lekker aan de gracht kan lezen, ik moet hier in m'n dorp ook maar eens een leuk plekje vinden (in 't weiland tussen de koeien ofzo:')) Ik vind trouwens echt dat je een heerlijke schrijfstijl hebt! Liefs

    ReplyDelete
  3. Zo leuk om te lezen dit! Ik zag het helemaal voor me dat van die oude dame.

    ReplyDelete
  4. Je schrijft echt prachtig, heerlijk om te lezen. Ik heb hier in de buurt niet echt een plekje waar ik hen ga om te lezen, meestal lees ik voor ik ga slapen in mijn warme )misschien nu iets TE warme)bedje.

    ReplyDelete
  5. Heel inspirerend dit girl, ik moet echt meer lezen. Ik schaam me diep, die vroeger een boekenvreter was leest nu 2 boeken in het jaar ofzo... Er zijn geen grachten in de buurt maar mijn huis wordt wel omringd door sloten, als dat ook telt? :')

    ReplyDelete
  6. Zo leuk geschreven! Een boek lezen kan inderdaad heel veel rust geven! Zo herkenbaar!

    ReplyDelete
  7. Ah, dit klinkt echt zo fijn. ♥︎ En ik zie dat dametje helemaal voor me, hihi. Mega mooi geschreven Naomi, ik moet ook echt weer meer gaan lezen. Ik mis het zo om me te verliezen in een mooi verhaal, meh.

    ReplyDelete
  8. Wat fijn om te lezen! Ik probeer ook heel bewust al deze kleine momentjes waar te nemen en te genieten. Maar het afgelopen schooljaar was vol verplichtingen, ik werd (word) er gek van! Gelukkig beginnen volgende week eindelijk de examens.
    Hopelijk kan ik dan ook wat lezen :) .

    Liefs!

    ReplyDelete
© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio