Sunday, March 5

a letter to february

Sunday, March 5


Maanden zijn voorbij gevlogen. Dagen. Uren. Een enorme stilte. Zo'n stilte waarin je in z'n geheel in vergaat. Waarin je verwelkt. Zo'n stilte die jou van top tot teen en alles wat je dierbaar is meeneemt en verstopt ergens ver hiervandaan. Ergens in het onbekende.

Je weet diep van binnen, nee, je voelt het, dat er ooit een dag kan komen dat het tijd is om die stilte te verbreken. Hopeloos zoek je naar iets, één klein sprankeltje hoop, een nieuw begin.

Dat was jij.

Jij was voor mij dat nieuwe begin, een nieuwe start, een lege bladzijde. Hoewel je de minste dagen telt, en je me weer een stapje dichter bij het proces brengt van ''volwassen worden'' (iets met mijn toekomst doen, ofzo) heb je heel veel te bieden. Je straalt bovendien een kracht uit, met de perfecte sneeuwdeken die je over Amsterdam deed vallen, wat een hoop plezier gaf. De buurt twinkelde, de mensen glimlachten tot over hun oren. Een behaagelijke sfeer.

Voor nu is het genoeg om enkel te erkennen dat jij het was waar ik al een tijdje op gewacht had. Dat is hetgene wat ik even kwijt wilde. Ik ben je meer dan dankbaar, dat je me kans gaf om het zwijgen te doorbreken.

Tot gauw,

x

Naomi

Een analoge foto van mijn buurt, 12 februari, in de sneeuw.

3 comments :

Wat lief dat je een reactie achterlaat en leuk dat je even kijkt op mijn blog! De reacties ouder dan 4 dagen worden gemodereerd :)

Liefs,

  1. Wat lang geleden dat je weer wat schrijft! Ik hoop echt dat je het binnenkort weer op pakt!

    ReplyDelete
  2. heeey wat leuk dat je weer eens wat schrijft! Ik hoop inderdaad 'tot gauw' want je postjes waren altijd echt mijn favoriet! :)

    ReplyDelete
  3. Awh dit herinnert me er weer aan hoe ik altijd genoot van je posts. En hoe ik ze gemist heb. Tot gauw<3

    ReplyDelete
© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio