Tuesday, June 21

short movie • a day in pictures

Tuesday, June 21
I don't know what it is. Maybe it's the rain, the clouds swallowing up the sky, covering the sun as one thick dark blanket. That constant sound of rain ticking against the windows, even if it is my favorite sound to listen too. Maybe it's the negative thoughts that have been torturing my mind the past two weeks or the fact that so many people have graduated and I still have to wait one year. It could be that I haven't slept enough, that I had too many boy-problems, watched too many series (one big 'how i met your mother' recap, help), ate too much chocolate, had too much stress with school. It could be anything and I still don't know what it is.

But I know for a fact that Instagram is not really on my mind right now and I keep thinking about things that do not matter at all. But hey. I just wanted to say that I'm alive. Love you all.

- zoals ik op mijn instagram al had geschreven, leek het me mooi om dat hier ook maar even te plaatsen. In het Engels. Gewoon. Omdat het kan.

Wednesday, June 8

outfit • a vintage parisienne

Wednesday, June 8



Ik ben hopeloos verliefd. Op rood. Dieprood, felrood, bordeaux. Een kleur die in het teken staan van liefde, passie, hartstocht. Een grote bos rode rozen. Aardbeien, kersen, appels en watermeloen. Een kleur die bovenal mijn hart de afgelopen weken sneller heeft doen kloppen. Liet ik deze sprankelende kleur vroeger nog links liggen, paradeer ik  nu door de straten in het liefst, je raadt het vast al, rood. Sinds kort word ik ook op school en door kennissen bestempeld als een typische Parisienne. Ik zou er zogezegd enorm Frans uitzien; mijn korte zwarte haar, een iets chiquere stijl en vooral de (rode) sjaaltjes om mijn nek en het bij tussenpozen dragen van een (rode) baret zouden daar zeker mee te maken hebben. Inmiddels wordt op elke outfit wel door minstens een iemand de opmerking 'Frankrijk', gemaakt, wat ik maar als een buitengewoon groot compliment ervaar. Parisiennes worden namelijk gezien als de best geklede vrouwen op de wereld en daar zou ik maar al te graag bij horen.

Monday, June 6

boeken lezen aan de grachten

Monday, June 6
Het is net alsof ik de afgelopen weken geen tijd heb gehad om eens goed na te denken. Zelfs 's avonds vulde mijn hoofd zich met onnodige gedachten en wanneer de ene mij verliet kwam een ander plots opdagen. Een hoofd vol drukte en verplichtingen. Ik voel een paar kleine regendruppeltjes neerdalen, toch voelen ze als een verlichting. De eerste momenten dat mijn schoenen de straatstenen raken vliegen mijn gedachten mijn hoofd uit, samen met de momenten dat ik keer op keer mijn adem uitblaas voel ik me rustiger, fijner en op mijn gemak.

Wednesday, June 1

the favourites of may

Wednesday, June 1
De eerste dag van juni kom ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Vandaag laat ik jullie een aantal favorieten van mei zien! Inmiddels zijn er nog een stuk of vier bijgekomen (oh god. er is ZOVEEL LEUKS deze aankomende zomer om te delen) en het liefst zou ik jullie alles willen vertellen, maar dan duurt het veel te lang. Wie weet, plaats ik aankomende week gewoon nóg een post. Over andere leuke dingen. Mooie aankopen bijvoorbeeld. (Kettinkjes en schoenen en bralettes) (sshhh ik koop te veel). Over mijn plannen voor deze zomer en volgende zomer of over youtubefilmpjes en zomerjurkjes en aardbeien.

Enfin, misschien ben ik ietsje te enthousiast vandaag. Geeft niet toch? Laten we maar beginnen!

Sunday, May 29

daniel wellington

Sunday, May 29
Zeven weken. Ze-ven weken. Dan is het zomervakantie en zit mijn pta-week erop. Nee. Wacht. Dan zit mijn vijfde middelbare schooljaar erop. Dan ga ik naar de zesde en zal ik een tijdperk afsluiten waarvan ik dacht dat dat nog eeuwen zou duren. Over precies een jaar ben ik klaar. Zit ik feestend met mijn vrienden in het park en zullen mijn gedachten af en toe afdwalen. Misschien slaag ik wel niet, misschien slaag ik wel. Ik merk dat ik me niet meer bewust ben van tijd. T i j d. Iets dat niets is, maar alles is. Iets wat eeuwen kan duren, of in een wip voorbij raast. Uiteindelijk als je terugkijkt op de dagen of jaren die langs je heen gingen is tijd niet meer een begrip. Het is iets wat geweest is. 

© LKTH 2014-2015 | BLOG DESIGN BY Labinastudio